| Bron | HMR 135, januari-februari 2011 |
| Editie | HMR 135, januari-februari 2011 |
| Auteur 1 |
Pieter Klaas Jagersma
p.jagersma(at)nyenrode.nl Vrije Universiteit en Nyenrode |
De wereld is sinds enige tijd in de ban van Duurzaamheid dan wel Nederlandstalige of Engelstalige varianten als Maatschappelijk Verantwoord Ondernemen (MVO), Corporate Social Responsibility (CSR) of Sustainability. De omvangrijke déconfitures vanaf het begin van dit millennium in de Verenigde Staten en de onlangs opstekende ‘perfect storm’ in de financiële sector in de VS en Europa in het bijzonder hebben geleid tot een stormvloed aan goede bedoelingen tot uiting komend in een brede belangstelling voor in het bijzonder de balans tussen drie ‘M’s’: ‘mens’, ‘milieu’ en ‘maatschappij’. Opvallend is dat veel Nederlandse ondernemingen en not-for-profitorganisaties keer op keer opnieuw het duurzaamheidswiel uitvinden, terwijl er rondom dit thema sinds enkele decennia diverse toonaangevende gidslanden bestaan, zoals Japan. Dat het Japanse bedrijfsleven op het terrein van productontwikkeling, operations management en TQM uitmuntend presteert, is inmiddels uitvoerig beschreven en bij menigeen bekend. Onbekend is dat het Japanse bedrijfsleven ook wat betreft het effectief invulling geven aan het onderwerp duurzaamheid een straatlengte voorsprong heeft op de westerse wereld in het algemeen en Nederland in het bijzonder. Hoe komt het dat Japan op het terrein van Duurzaamheid een dergelijke voorsprong heeft opgebouwd? Het artikel behandelt in willekeurige volgorde de ingrediënten die in hun onderlinge samenhang verantwoordelijk zijn voor de onderscheidende positie van Japan en Japanse ondernemingen op het terrein van duurzaamheid.