Succesvol samenwerken; een kompas en aanbevelingen voor betekenisvolle interactie
Irma Vermeulen Allianties en netwerken zijn voor veel organisaties van grote strategische waarde gebleken. Het centrale thema van het artikel is hoe de partners gezamenlijk het samenwerkingsproces van idee tot uitwerking kunnen vormgeven. Het effectief aangaan van duurzame samenwerkingsrelaties is immers complex. Partijen kunnen wel zekerheid vinden in het proces van samenwerken. Een analyse van samenwerkingstrajecten uit de praktijk, gecombineerd met een analyse van diverse conceptuele inzichten in de aanpak van samenwerkingsprocessen, laat zien dat deze processen uit min of meer vergelijkbare fasen bestaan. Het samenwerkingsproces is het proces van een eerste verkenning op basis van een ontmoeting, een idee of een vraagstuk, via het vormgeven van de oplossingen tot het exploiteren van de uitkomsten. Het is het proces waarbij partijen van samenspraak naar samenwerken gaan. Tegelijkertijd is er altijd sprake van complexe interactie tussen mensen. Dat maakt het doorlopen van die fasen niet vanzelfsprekend. In een succesvol samenwerkingsproces komen de partners door onderlinge interactie tot gezamenlijke betekenisgeving en ambitie, waarbij de belangen van de partijen de motor zijn. De betekenisvolle interactie die nodig is om het samenwerkingsproces invulling te geven, maakt het verschil tussen samenspraak en samenwerken. Er zijn vijf belangrijke aanbevelingen die in elk samenwerkingsproces van betekenis zijn: vergroot het vertrouwensreservoir, erken en gebruik machtsverschillen, gebruik conflicten, zorg voor verbindend leiderschap en garandeer waardecreatie. Ondanks de weerbarstige praktijk is een ideaaltypische voorstelling van het proces niet nutteloos of overbodig. Ze geeft betrokkenen een beeld van waar men op enig moment staat en welke de onderwerpen zijn die de aandacht vragen, ze helpt bij agendasetting en dient als analysekader. Pagina 8-15
publicatie
Publicatiedatum
01-01-1970
Editie
HMR 130, maart-april 2010
Reageer